تبلیغات
امام علی(ع): بشنو و بفهم و باور کن بعد بکار ببند تا رستگار شوی. - احکام روزه و روزه داری (بخش چهارم)
دوشنبه 10 مرداد 1390

احکام روزه و روزه داری (بخش چهارم)

   نوشته شده توسط: عشاق المهدی(ع)    نوع مطلب :روزه ،

سلام به خدمت دوستان عزیزم؛

با توجه به اینکه به ماه مبارک رمضان نزدیک میشویم این فکر به ذهنم زد که احکامی که در مورد مسائل روزه بیان شده است را برای مخاطبان عزیز روی بلاگ قرار دهم تا اگر نتوانستیم که به رساله ها رجوع کنیم،همینکه در اینترنت میگردیم به احکام این ماه عظیم هم آگاه بشویم.

ضمناً باید عرض کنم که در این پست ها بنده فقط مطالب کلّی را درج کرده ام، اما اگر شما عزیزان سؤالاتی داشتید که مسائل ریزتری را شامل میشد،آنها را در قسمت نظرات برایم بفرستید تا انشاالله پاسخ آنها را نیز در پست های ویژه ای حد اکثر ظرف 24 ساعت برایتان در بلاگ قرار دهم.

برای سلامتی و تعجیل در فرج حضرت صاحب الزمان (علیه السلام) 3 صلوات ختم بفرمایید

 

مبطلات روزه ( خوردن و آشامیدن)

1582- اگـر روزه دار عمدا چیزى بخورد یا بیاشامد، روزه او باطل مى شود،چه خوردن وآشـامـیدن آن چیز معمول باشد مثل نان و آب، چه معمول نباشد. مثل خاك و شیره درخت و چه كم باشد یا زیاد حتى اگر مسواك را از دهان بیرون آوردودوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد، روزه او باطل مى شود بلكه اگررطوبت مسواك در آب دهان بطورى از بین برود كه رطوبت خارج به آن گفته نشودولى بداند كه در دهان باقى است بنا براحتیاط لازم نباید آن را فرو برد.

1583- اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، بایدلقمه را از دهان بـیـرون آورد وچـنانچه عمدا فرو برد روزه اش باطل است و به دستورى كه بعدا گفته خواهد شد كفاره هم بر او واجب مى شود.

1584- اگر روزه دار سهوا چیزى بخورد یا بیاشامد روزه اش باطل نمى شود.

1585- احتیاط مستحب آن است كه روزه دار از استعمال آمپول خوددارى كند، و فرقى بین آمپولها نیست و اگر لازم شد و تزریق كرد روزه او باطل نمى شود.

1586- اگر روزه دار چیزى را كه لاى دندان مانده است عمدا فرو ببرد،روزه اش باطل مى شود.

1587- كسى كه مى خواهد روزه بگیرد، لازم نیست پیش از اذان دندانهاى خود را خلال كـند ولى اگر بداند غذایى كه لاى دندان مانده در روز فرو مى رود،چنانچه خلال نكند، روزه اش باطل مى شود خواه چیزى از آن فرو رود یا فرونرود.

1588- فرو بردن آب دهان، اگر چه بواسطه خیال كردن ترشى ومانند آن دردهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمى كند.

1589- فرو بردن اخلاط سر وسینه، تا به فضاى دهان نرسیده اشكال نداردولى اگر داخل فضاى دهان شود، احتیاط واجب آن است كه آن را فرو نبرد.

1590- اگر روزه دار بقدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بمیرد واجب است به اندازه اى كه از مردن نجات پیدا كند آب بیاشامد ولى روزه او باطل مى شودو اگر ماه رمضان باشد، باید در بقیه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مى كند خوددارى نماید.

1591- جـویـدن غـذا بـراى بچه یا پرنده و چشیدن غذا و مانند اینها كه معمولا به حلق نـمـى رسد، اگر چه اتفاقا به حلق برسد، روزه را باطل نمى كند ولى اگرانسان از اول بداند كه به حـلـق مـى رسـد، روزه اش باطل مى شود هر چند به حلق نرسد و باید قضاى آن را بگیرد و اگر به حلق رسیده كفاره هم بر او واجب است.

1592- انـسـان نمى تواند براى ضعف، روزه را بخورد ولى اگر ضعف اوبقدرى است كه معمولا نمى شود آن را تحمل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.

 رساله عملیه حضرت آیت الله صافی گلپایگانی (دامت برکاته)

 

1582- اگر روزه دار با التفات به این كه روزه دارد، عمدا چیزى بخورد یا بیاشامد، روزه او باطل مى شود، چه خوردن و آشامیدن آن چیز معمول باشد، مثل نان، و آب، چه معمول نباشد، مثل خاك و شیره درخت، و چه كم باشد یا زیاد، حتى اگر مسواك را از دهان بیرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو بـرد روزه باطل مى شود، مگر آن كه رطوبت مسواك در آب دهان به طورى از بین برود كه رطوبت خارج به آن گفته نشود.

1583- اگـر مـوقـعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، باید لقمه را از دهان بیرون آورد و چنانچه عمدا فرو ببرد، روزه اش باطل است، و به دستورى كه بعدا گفته خواهد شد كفاره هم بر او واجب مى شود.

1584- اگر روزه دار سهوا چیزى بخورد یا بیاشامد، روزه اش باطل نمى شود.

1585- آمپولى كه عضو را بى حس مى كند یا به جهت دیگر استعمال مى شود، براى روزه دار اشكال ندارد و بهتر آن است كه از استعمال آمپولى كه به جاى دوا و غذا به كار مى برند خوددارى كند.

1586- اگر روزه دار چیزى را كه لاى دندان مانده است، عمدا فرو ببرد، روزه اش باطل مى شود.

1587- كسى كه مى خواهد روزه بگیرد، لازم نیست پیش از اذان دندانهایش را خلال كند، ولى اگر بداند غذایى كه لاى دندان مانده در روز فرو مى رود، باید خلال كند.

1588- فـرو بـردن آب دهان، اگر چه به واسطه خیال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمى كند.

1589- فرو بردن اخلاط سر و سینه، تا به فضاى دهان نرسیده اشكال ندارد، ولى اگر داخل فضاى دهان شود، احتیاط واجب آن است كه آن را فرو نبرند.

1590- اگر روزه دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بمیرد یا به او ضررى برسد یا آن كه به سختى بیفتد، كه قابل تحمل نیست، مى تواند به اندازه اى كه ترس از این امور برطرف شود آب بیاشامد ولى روزه او بـاطـل مى شود و اگر ماه رمضان باشد، باید بنابر احتیاط لازم بیشتر از آن نیاشامد و در بقیه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مى كند خوددارى نماید.

1591- جـویـدن غـذا براى بچه یا پرنده و چشیدن غذا و مانند اینها كه معمولا به حلق نمى رسد، اگر چه اتـفـاقـا به حلق برسد، روزه را باطل نمى كند، ولى اگر انسان از اول بداند كه به حلق مى رسد، روزه اش باطل مى شود و باید قضاى آن را بگیرد، و كفاره هم بر او واجب است.

1592- انسان نمى تواند براى ضعف، روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او به قدرى است كه معمولا نمى شود آن را تحمل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.

رساله عملیه حضرت آیت الله سیستانی (دامت برکاته)

 

1336- خوردن و آشامیدن از روى عمد روزه را باطل مى كند، خواه از چیزهاى معمولى باشد مانند نان و آب و یا غیر معمولى مانند برگ درختان، كم باشد یا زیاد، حتى اگر مسواك را از دهان بیرون آورده، دوباره داخل دهان كند و رطوبت آن را فرو برد روزه اش باطل مى شود، مگر آن كه رطوبت مسواك كم باشد و در آب دهان از بین برود.

1337- اگر هنگامى كه مشغول خوردن غذا یا نوشیدن آب است بفهمد صبح شده، باید آنچه را در دهان است بیرون آورد و اگر عمداً فرو برد روزه اش باطل است و كفاره نیز دارد.

1338- خوردن و آشامیدن از روى سهو و فراموشى روزه را باطل نمى كند.

1339- احتیاط واجب آن است كه روزه دار از تزریق آمپولهاو سرمهایى كه به جاى غذا یا دوا به كار مى رود خود دارى كند، ولى تزریق آمپول هایى كه عضو را بى حس مى كند اشكال ندارد.

1340- كسى كه مى خواهد روزه بگیرد بهتر است پیش از اذان صبح دندانهایش را بشوید و خلال كند و اگر بداند غذایى كه لاى دندان مانده در روز فرو مى رود احتیاط واجب آن است كه قبلاً آن را بشوید و خلال كند و اگر نكند و غذا فرو رود روزه را تمام كند و بعد قضا نماید.

1341- فرو بردن آب دهان، هر چند به واسطه خیال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمى كند، و فرو بردن اخلاط سر و سینه تا به فضاى دهان نرسیده اشكال ندارد، اما اگر داخل فضاى دهان شود احتیاط واجب آن است كه آن را فرو نبرد.

1343- اگر روزه دار به اندازه اى تشنه شود كه طاقت تحمل آن را ندارد و یا ترس بیمارى و تلف داشته باشد، مى تواند به اندازه ضرورت آب بنوشد، ولى روزه او باطل مى شود و اگر ماه رمضان باشد باید بقیه روز را امساك كند.

1344-انسان نمى تواند به خاطر ضعف، روزه را بخورد، ولى اگر بقدرى ضعف پیدا كند كه تحمل آن بسیار مشكل شود، مى تواند روزه را بخورد و همچنین اگر خوف بیمارى داشته باشد.

رسالۀ عملیه حضرت آیت الله مکارم شیرازی (دامت برکاته)

 

1642- اگر روزه دار عمداً چیزى بخورد یا بیاشامد، روزه او باطل مى شود، چه خوردن و آشامیدن آن چیز مثل نان و آب معمول باشد یا مثل خاك و شیره درخت معمول نباشد، چه كم باشد و چه زیاد، حتى اگر مسواك را از دهان بیرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد، روزه او باطل مى شود، مگر آن كه رطوبت مسواك در آب دهان به گونه اى از بین برود كه به آن رطوبت خارج گفته نشود.

1643- اگر هنگامى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، باید فوراً لقمه را از دهان بیرون آورد و چنانچه عمداً فرو ببرد روزه او باطل مى شود و به دستورى كه بعداً گفته خواهد شد، كفاره نیز بر او واجب است.

1644- اگر روزه دار سهواً چیزى را بخورد یا بیاشامد، روزه او باطل نمى شود.

1645- احتیاط واجب آن است كه روزه دار از استعمال آمپول دارویى و آمپولى كه به جاى غذا به كار مى رود، خوددارى كند؛ ولى تزریق آمپولى كه عضوى را بى حس مى كند و آمپولى كه مانند آبله كوبى زیر پوست تزریق مى شود اشكال ندارد؛ بنابر این اگر انسان بیماریى داشته باشد كه روزه براى او ضرر نداشته ولى به آمپول دارویى نیاز داشته باشد و ناچار باشد آن را در روز تزریق كند، باید پس از تزریق آمپول روزه آن روز را بگیرد و بنابر احتیاط واجب قضاى آن را نیز بجا آورد.

1646- اگر روزه دار چیزى را كه لاى دندان او مانده است عمداً فروببرد، روزه او باطل مى شود.

1647- كسى كه مى خواهد روزه بگیرد، لازم نیست پیش از اذان صبح دندان هاى خود را خلال كند ولى اگر بداند غذایى كه لاى دندان مانده در روز فرو مى رود، چنانچه خلال نكند و چیزى از آن فرو رود، روزه او باطل مى شود بلكه اگر فرو نیز نرود، بنابر احتیاط واجب باید روزه آن روز را قضا كند.

1648- فرو بردن آب دهان، اگرچه به واسطه تصور كردن مزه ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمى كند.

1649- فرو بردن اخلاط سر و سینه، تا به فضاى دهان نرسیده اشكال ندارد؛ ولى اگر داخل فضاى دهان شود، احتیاط واجب آن است كه آن را فرو نبرد.

1650- اگر روزه دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بمیرد، واجب است به اندازه اى كه از مردن نجات پیدا كند آب بیاشامد ولى روزه او باطل مى شود، و اگر ماه رمضان باشد، باید در بقیه روز از بجا آوردن عملى كه روزه را باطل مى كند خوددارى نماید. ونیز اگر بترسد كه در اثر نخوردن آب به او ضرر قابل توجهى برسد یا نخوردن آب براى او موجب مشقت باشد كه معمولاً قابل تحمل نیست مى تواند به اندازه رفع ضرر و مشقت آب بیاشامد، و در هر صورت باید روزه آن روز را قضا نماید.

1651- جویدن غذا براى بچه یا پرنده و چشیدن غذا و مانند آنها كه معمولاً به حلق نمى رسد، اگرچه اتفاقاً به حلق برسد، روزه را باطل نمى كند؛ ولى اگر انسان از اول بداند كه به حلق مى رسد، چنانچه فرو برود، روزه اش باطل مى شود و باید قضاى آن را بگیرد و كفاره نیز بر او واجب است.

1652- انسان نمى تواند براى ضعف روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او به قدرى باشد كه معمولاً نمى توان آن را تحمل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.

1653- اگر روزه براى انسان ضرر داشته باشد نباید روزه بگیرد؛ و اگر با وجود ضرر روزه گرفت، روزه او باطل است و باید قضاى آن را بجا آورد. و همچنین اگر احتمال بدهد كه روزه براى او ضرر دارد و احتمال او در نظر مردم عقلایى و بجا باشد، نباید روزه بگیرد و اگر روزه گرفت، باطل است و قضا دارد.

رساله عملیه حضرت آیت الله موسوی اردبیلی (دامت برکاته)

 

1570- اگر روزه دار عمداً چیزی بخورد یا بیاشامد ، روزه او باطل می شود ، چه خوردن و آشامیدن آن چیز معمول باشد مثل نان و آب . چه معمول نباشد مثل خاك و شیرة درخت  و  چه  كم  باشد  یا زیاد ، حتی اگر مسواك را از دهان بیرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو ببرد روزه او باطل می شود ، بلكه اگر رطوبت مسواك در آب دهان به طوری از بین برود كه رطوبت خارج به آن گفته نشود . ولی بداند كه در دهان باقی است و با آب دهان مخلوط شده است بنابر احتیاط لازم نباید آن را فرو برد .

1571- اگر موقعی كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده ، باید لقمه را از دهان  بیرون  آور د و چنانچه عمداً فرو برد روزه اش باطل است و به دستوری كه بعداً گفته خواهد شد كفاره هم بر او واجب می شود .

1572- اگر روزه دار سهواً چیزی بخورد یا بیاشامد ، روزه اش باطل نمی شود .

1573- احتیاط  مستحب آن است كه روزه دار از استعمال آمپولی كه بجای غذا به كار  می رود  خودداری كند  ،  ولی تزریق  آمپولی كه عضو را بی حس می كند یا بجای دوا استعمال می شود اشكال ندارد و تزریق هیچ نوع از آمپولها روزه را باطل نمی كند .

1574- اگر روزه دار چیزی را كه لای دندان مانده است عمداً فرو ببرد روزه اش باطل می شود .

1575- كسی كه  می خواهد  روزه  بگیرد ، لازم نیست پیش از اذان دندانهایش را خلال كند ،ولی اگر بداند غذایی كه لای دندان  مانده درروز فرو می رود ، چنانچه خلال نكند و چیزی از آن فرو رود ،روزه اش باطل میشود بلكه اگر هم فرو هم نرود بنابر احتیاط واجب باید قضای ان روز  را بگیرد.

1576- فرو بردن اب دهان ،اگر چه به واسطه خیال ترشی ومانند آن در دهان جمع شده باشد ،روزه را باطل نمی كند.

1577- فرو  بردن اخلاط سر وسینه ، تا به فضای دهان نرسیده اشكال ندارد ، ولی اگر داخل فضای دهان شود، احتیاط واجب آن است كه آن را فرو نبرید .

1578- اگر  روزه دار بقدری  تشنه  شود  كه  بترسد از تشنگی بمیرد می تواند به اندازه ای كه از مردن نجات پیدا كندآب بیاشامد ولی روزه او باطل می شود و اگر ماه رمضان باشد . باید در بقیه روزه از بجا آوردن كاری كه روز را باطل می كند خودداری نماید.

1579- جویدن غذا برای بچه یا پرنده و چشیدن غذا و مانند اینها كه معمولاً به حلق نمی رسد ، اگر چه اتفاقاً به حلق برسد ، روزه را باطل نمی كند . ولی اگر انسان از اول بداند  كه  به  حلق  می رسد  چنانچه فرو رود ، روزه اش باطل می شود و باید قضای آن را

بگیرد و كفاره هم بر او واجب است .

1580- انسان نمی تواند برای ضعف ، روزه را بخورد ، ولی اگر ضعف او بقدری است كه معمولاً نمی شود آن را تحمل كرد ، خوردن روزه اشكال ندارد .

رسالۀ عملیه حضرت آیت الله نوری همدانی (دامت برکاته)


برچسب ها: روزه ، امام زمان(ع) ، مراجع ، روزه داری ، ماه رمضان ، میهمانی خدا ، احکام روزه داری ،